குளோரின்

1630 ஆம் ஆண்டளவில், குளோரின் பெல்ஜிய வேதியியலாளரும் மருத்துவருமான ஜான் பாப்டிஸ்ட் வான் ஹெல்மண்டால் வாயுவாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

தனிம குளோரின் முதன்முதலில் 1774 இல் ஸ்வீடிஷ் வேதியியலாளர் கார்ல் வில்ஹெல்ம் ஷீலேயால் தயாரிக்கப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்பட்டது.

1810 ஆம் ஆண்டளவில், குளோரின் உண்மையில் ஆக்சிஜன் கொண்ட சேர்மம் என்பது அறிவியல் ஒருமித்த கருத்தாக இருந்தது.

1811 இல், சர் ஹம்ப்ரி டேவி புதிய வாயு உண்மையில் புதிய தனிமம் என்று முடிவு செய்தார்.

குளோரின் பாதுகாப்பான குடிநீர் தயாரிக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது.

இது காகித பொருட்கள், சாயங்கள், ஜவுளி, பெட்ரோலியம் பொருட்கள், மருந்துகள், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள், பூச்சிக்கொல்லிகள், உணவு, கரைப்பான்கள், வண்ணப்பூச்சுகள், பிளாஸ்டிக்கள் மற்றும் பல நுகர்வோர் பொருட்கள் உற்பத்தியிலும் பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

குளோரினேற்றப்பட்ட சேர்மங்கள் முக்கியமாக சுகாதாரம், கூழ் வெளுத்தல், கிருமிநாசினிகள் மற்றும் ஜவுளி செயலாக்கத்தில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.